ใครจะใหญ่เกินกรรม

Posted on September 9, 2009. Filed under: หลวงปู่ดู่ | Tags: , , , , , , |

หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ

หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ

หลังจากกลับมาจากอาศรมหลวงปู่ทวด ผมก็ศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับหลวงปู่ดู่ที่วัดสะแก และด้วยความโง่ของผม ผมลืมไปเสียสนิทว่า น้าสาวผมท่านเป็นโยมอุปฐากหลวงปู่ดู่มาตั้งแต่สมัยท่านมีชีวิตอยู่ แต่ผมไม่เคยถามท่านเลย ทั้งที่มีอยู่ช่วงนึงเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว .ผมได้ไปใช้ชีวิตอยู่อยุธยาระหว่างตกงานประมาณ 2 เดือน ก็ไม่เคยคุยกับน้าเรื่องนี้เลย เพราะไม่รู้เรื่องเลย

จนผมได้ไปเยี่ยมท่านที่อยุธยา จึงถามในหลายๆเรื่องที่สงสัยเกี่ยวกับหลวงปู่ดู่ ซึ่งหลายเรื่องตรงกับที่ผมอ่านในหนังสือ แถมได้ข้อมูลมากกว่าด้วย แหม..เรานี่โง่จริงๆ

มีอยู่เรื่องหนึ่งน้าผมเล่าให้ฟังว่า ตอนนั้นหลวงปู่ดู่ท่านอาพาธ บรรดาลูกศิษย์ก็อยากให้ท่านไปโรงพยาบาล แต่ท่านก็ไม่ยอมไป จนโรงพยาบาลเอารถมารับท่าน ตอนนั้นท่านปวดทรมานร่างกายจนน้ำตาไหล แต่ท่านก็ไม่บ่นให้ใครฟัง .พอท่านทราบว่ารถโรงพยาบาลกำลังจะมา ท่านก็ลุกเข้าไปในกุฏิจนรถพยาบาลมาถึง หมอก็มาขอเจาะเลือดท่าน และตรวจสุขภาพท่านเบื้องต้น.ไม่น่าเชื่อครับว่า อาการต่างๆในร่างกายท่านกลับเป็นปกติทุกอย่าง เพราะท่านเข้าไปนั่งสมาธิข้างใน.เมื่อเป็นอย่างนั้น หมอก็ไม่สามารถนำท่านไปโรงพยาบาลได้ แต่เลือดที่เจาะไปแล้วจะทำยังไง…
ท่านก็หันมาบอกกับน้าสาวผมว่า
ให้นำเอาเลือดท่านไปผสมกับน้ำแล้วเอาไปทำพระ
พอน้าผมเอาเลือดของท่านใส่ลงไปในน้ำ
น้าผมเล่าว่า เลือดท่านกลายเป็นสีทองอร่าม
ไม่ใช่สีแดงเลย น้าผมเห็นกับตา …
“น้าก็ไม่เคยเล่าให้ใครฟังเพราะเดี๋ยวเขาจะว่าบ้า บางคนไม่เชื่อคิดอกุศลกับท่านจะเป็นบาปไปเปล่าๆ”

อีกเรื่องนึงที่น้าผมเล่าให้ฟังคือเมื่อครั้งท่านจะละสังขาร
เย็นวันนั้นท่านก็เรียกน้าผมไปพบกับโยมอีกท่านนึงที่นั่งสมาธิเก่งมาก แล้วหลวงปู่ก็ถามน้าผมว่า
แกยังสงสัยอะไรอีกมั้ยเรื่องทำบุญกับข้า..
ว่าแล้วท่านก็ขอให้ลูกศิษย์ที่นั่งสมาธิเก่งๆ ให้เข้าสมาธิแล้วเล่าตามที่เห็นซิว่า
บุญที่น้าผมทำกับท่านเป็นระยะเวลาเกือบยี่สิบปีเป็นอย่างไรบ้าง…
สักพักลูกศิษย์คนนั้นก็หันมาบอกว่า
บุญของน้าผมสว่างไสว ข้าวปลาอาหารสมบูรณ์เต็มท้องฟ้า..
นี่เป็นอานิสงฆ์ที่น้าผมทำอาหารไปถวายท่าน

ตลอดระยะเวลาเกือบยี่สิบปี แทบไม่ได้ขาดเลยสักวัน

หลวงปู่ดู่หันมาบอกกับน้าผมว่า

ทีนี้เอ็งหายสงสัยหรือยังเรื่องบุญ
ให้ตั้งใจทำบุญสร้างบารมีแล้ว
ถ้าจะขออะไรให้คิดถึงข้า
แต่ต้องเชื่อก่อนห้ามสงสัย
ให้เชื่อแล้วขอ อยากได้อะไรก็ให้ขอข้า …

สักพักท่านก็บอกอีกว่า

เอ้า..ตอนนี้เอ็งอยากจะขออะไรก็ให้ขอเสีย
เพราะตอนนี้พระพุทธเจ้าทั้งหลายท่านเสด็จมาตรงนี้แล้ว
เทวดาต่างๆก็มา เอ็งจะขออะไรก็ขอเสีย

น้าสาวผมเล่าให้ฟังว่าตอนนั้นเป็นช่วงเย็นแล้วประมาณ 5 โมงกว่าๆ
ฟ้าก็เริ่มครึ้มใกล้มืด แต่ตอนนั้นกลับรู้สึกว่าบริเวณวัดดูสว่างไสวไปหมด
ลูกศิษย์หลวงปู่ที่นั่งอยู่ด้วยเขามองเห็นเหล่าเทวดามากันเยอะเลย
พระพุทธเจ้าองค์ก่อนๆก็มากันเยอะ

ข้างบนเขาดีใจและมารับท่านกลับ
จะได้ไปโปรดเทวดาข้างบนบ้าง….

น้าผมก็ไม่รู้จะขออะไร
ก็เพียงแต่ขอสุขภาพดีๆครอบครัวดีๆก็เท่านั้น
หลังจากนั้นพอตกกลางคืนหลวงปู่ดู่ท่านก็ละสังขาร….

คัดลอกมาจากเวปวัดถ้ำเมืองนะ

Make a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

    About

    บล็อกรวบรวมประวัติพระเครื่องดี…พระเครื่องศักดิ์สิทธิ์

    RSS

    Subscribe Via RSS

    • Subscribe with Bloglines
    • Add your feed to Newsburst from CNET News.com
    • Subscribe in Google Reader
    • Add to My Yahoo!
    • Subscribe in NewsGator Online
    • The latest comments to all posts in RSS

    Meta

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

%d bloggers like this: